Walery Płoskiewicz
Biografia
Walery Płoskiewicz urodził się 9 grudnia 1878 roku w Przasnyszu. Po ukończeniu studiów teologicznych w Seminarium Duchownym w Płocku, przyjął święcenia kapłańskie w 1901 roku i rozpoczął pracę jako kapelan biskupa Jerzego Szembeka. W 1903 roku wraz z biskupem przeniósł się do Petersburga, gdzie na Akademii Duchownej uzyskał doktorat z prawa kanonicznego.
W latach 1910-1917 pełnił funkcje kanonika honorowego kapituły mohylewskiej i kanclerza kurii, pracując także w sądownictwie kościelnym. Po powrocie do kraju w 1918 roku, papież Benedykt XV nadał mu tytuł prałata. Płoskiewicz objął stanowisko referenta do spraw religijnych w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, a w 1922 roku osiadł w Łucku na Wołyniu, gdzie był prałatem kapituły. Następnie pełnił posługę kapelana sióstr nazaretanek w Warszawie i nauczał religii w gimnazjum żeńskim.
W latach 1934-1936 był rektorem kościoła św. Andrzeja, a od 1936 roku proboszczem kolegiaty w Ołyce. Po powrocie do Warszawy w 1939 roku, w okresie okupacji niemieckiej angażował się w tajne nauczanie. Był kapelanem Armii Krajowej, zginął 27 sierpnia 1944 roku podczas ewakuacji klasztoru w trakcie powstania warszawskiego.