Lucyna Kotarbińska
Biografia
Lucyna Kotarbińska z domu Kleczeńska urodziła się 27 maja 1858 roku w Przasnyszu, w rodzinie ziemiańskiej. Była córką Romana Kleczeńskiego i Zuzanny z Balińskich. Po powstaniu styczniowym jej rodzina przeniosła się do Warszawy, a ojciec wyemigrował do Paryża. Jako sześciolatka była świadkiem egzekucji Romualda Traugutta.
Uczyła się w Warszawie, a w 1879 roku wyszła za mąż za lekarza Wojciecha Lewandowskiego, z którym miała syna. Po śmierci pierwszego męża, w 1884 roku poślubiła Józefa Kotarbińskiego, znanego aktora i reżysera. Para mieszkała w Warszawie, Krakowie i Konstantinowie, prowadząc salon artystyczny, gdzie spotykali się twórcy epoki.
Kotarbińska była aktywna zawodowo: kierowała „Tygodnikiem Mód i Powieści”, prowadziła Szkołę dekoracyjno-artystyczną dla kobiet, współpracowała z mężem przy realizacjach teatralnych, zajmując się scenografią. Działała społecznie, m.in. w Polskim Białym Krzyżu, Narodowej Organizacji Kobiet i Lidze Morskiej i Kolonialnej.
Pisała wspomnienia i utwory literackie, a także spisała pamiętniki, które są cennym źródłem historycznym. Zmarła 9 kwietnia 1941 roku w Warszawie i została pochowana na Powązkach.