Leopold Bieńkowski
Biografia
Leopold Bieńkowski urodził się 13 listopada 1883 roku w Przasnyszu, w rodzinie Feliksa i Katarzyny z Niksów. Był bratem Andrzeja. Ukończył szkołę ludową w rodzinnym mieście, następnie kształcił się w szkole rolniczej we Włodawie oraz na kursach rolniczych w Pszczelinie, gdzie pracował jako pomocnik kierownika szkoły.
Od najmłodszych lat angażował się w działalność niepodległościową i społeczną. Kolportował nielegalną prasę, m.in. „Polskę”, na terenie powiatów przasnyskiego i mławskiego, a także działał na rzecz wprowadzenia języka polskiego do szkół i urzędów. W 1907 roku zamieszkał w Pszczelinie, udając wyjazd do Ameryki, aby uniknąć represji. Od 1913 roku był instruktorem kółek rolniczych i działaczem niepodległościowym w powiecie mińsko-mazowieckim, później w mławskim, a od 1919 roku w Przasnyszu. Organizował koła Polskiej Macierzy Szkolnej na Mazowszu. Za swoją działalność był kilkakrotnie więziony.
Po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku osiadł w Przasnyszu, gdzie pełnił funkcję inspektora samorządu gminnego i organizował wybory do rad gminnych. Był inicjatorem budowy Szkoły Rolniczej w Rudzie k. Przasnysza, która rozpoczęła działalność w 1924 roku. Zorganizował także oddział „Rozwoju” i został redaktorem oraz wydawcą „Głosu Ziemi Przasnyskiej”. Współpracował z takimi pismami jak „Gazeta Warszawska”, „Zorza” czy „Przewodnik Kółek Rolniczych”. Pełnił funkcję instruktora Centralnego Towarzystwa Rolniczego i był członkiem Rady Miejskiej w Przasnyszu.
W latach 1922-1927 sprawował mandat posła na Sejm I kadencji z ramienia Związku Ludowo-Narodowego, pracując w komisji odbudowy kraju. Współorganizował sprowadzenie relikwii św. Stanisława Kostki do Rostkowa w 200-lecie kanonizacji. Po zamachu majowym podjął pracę na Polesiu, gdzie w latach 1928-1930 był instruktorem Szkoły Rolniczej w Berezie Kartuskiej. W 1930 roku zakupił działki osadnicze w Kosowie Poleskim i Staniewiczach, gdzie doprowadził do budowy szkoły, kościoła i mleczarni. Był autorem pracy o Mazurach oraz licznych artykułów na tematy oświaty, kultury wsi i rolnictwa.
W styczniu 1940 roku został aresztowany przez NKWD i wywieziony do osady Kokornaja w obwodzie archangielskim, gdzie zesłano także jego rodzinę. Zmarł tam w 1942 roku. Był ojcem Zygmunta Witymira Bieńkowskiego, dowódcy Dywizjonu 303.